Categorie: eivervanger

  • Eiwitrijke tofusalade

    Deze salade is een lekker en veel gezonder alternatief voor traditionele eiersalade. Waarom dat zo is, kan je lezen na het recept.

    Lekker op volkorenbrood, volkoren toast of meergranencrackers.

    Ingrediënten:

    • 200 à 250 g vaste tofu
    • 250 à 350 g zijdentofu
    • een bosje lente-ui of een kleine gele of rode ui
    • 5 à 6 augurken op zuur, uit een bokaal
    • twee à drie stelen groene of witte selder
    • een koffielepel kurkuma
    • uipoeder of uiengries, een koffielepel
    • een koffielepel lookpoeder of lookgries
    • een halve tot een volle koffielepel kala namak zout of kruidenzout
    • zwarte peper, een flinke hoeveelheid naar smaak
    • een koffielepel mosterd
    • één à twee koffielepels ciderazijn
    • eventueel verse groene kruiden zoals dille of peterselie

    Zo maak je dit:

    Deze salade is echt heel snel klaar.

    1. Snijd de lenteui, de selder, de augurken en de groene kruiden fijn.
    2. Breek of prak de vaste tofu met een vork fijn, en meng ze met de zijdentofu.
    3. Voeg alle kruiden, het zout en de peper toe aan de tofu en meng goed.
    4. Voeg er de gesnipperde groenten en de groene kruiden aan toe en meng goed.
    5. Breng over in één of meerdere afsluitbare glazen recipiënten.

    Klaar is Kees!

    Tip: Je kan ook gewoon gejodeerd zeezout, kruidenzout of Himalayazout gebruiken in plaats van kala namak. Kala namak is een mineraal zout uit Azië dat een zwavelachtig aroma heeft dat sterk aan de smaak van gekookte eieren doet denken. Deze lichte, eiwitrijke en gezonde salade bewaart tot een week in de koelkast in een gesloten recipiënt. Ze smaakt buitengewoon heerlijk en fris in het warme seizoen.

    Broodjeslunch op het werk

    In België eten veel mensen die overdag op hun werkplek zijn een middagmaal van belegde broodjes.

    Ook wanneer bedrijven lunchmeetings geplannen voorziet men vaak broodjes. Die broodjes worden traditioneel belegd met één van de volgende dingen:

    • ham
    • kaas
    • ham én kaas
    • américain (sterk gekruid rauw rundsvlees)
    • salades op basis van mayonnaise, zoals: vissalade, tonijnsalade, eiersalade, vleessalade, kipsalade enzovoort

    Wat schort er precies aan die salades?

    De salades op basis van mayonnaise zoals die in de handel en catering beschikbaar zijn, die laten heel wat te wensen over op het vlak van kwaliteit en gezondheid. Om kosten te besparen wordt in hoofdzaak gezouten en gekruide mayonnaise geserveerd en houdt men de andere bestanddelen van dierlijke oorsprong het liefst aan de lage kant. Je wordt dus vaak geconfronteerd met een zee van mayonnaise waarin hier en daar een stukje vlees, vis of ei drijft. Mayonnaise maakt men op basis van eieren en plantaardige olie. Daardoor is mayonnaise enerzijds zeer calorie- en cholesterolrijk en arm aan bestanddelen met echte voedingswaarde.

    Waarom minder eieren eten?

    Toen ik zelf de evolutie doormaakte van omnivoor naar volledig plantaardig, waren eieren zo ongeveer het laatste product wat ik uit mijn eetpatroon schrapte. Ik hield wel van omelet en spiegelei, veel minder van (hard) gekookte eieren. Eieren leken me totaal onschuldig, omdat je daar geen dier hoeft voor dood te maken. Tot ik de zaak wat dieper ging beschouwen, met inbegrip van een blik achter de coulissen van de eierindustrie.

    Dat een kip in 2026 ongeveer 1 ei legt per dag vinden we de gewoonste zaak van de wereld. Toch zijn kippen daarvoor een eeuw lang selectief op doorgefokt. Want een kip legde rond 1915 gemiddeld slechts een 25-tal eieren … per jaar! En dat is ook te begrijpen. Geen enkel vrouwtjesdier plant zich haar hele leven lang non-stop door. Dat gaat gewoon met de seizoenen mee, met lange perioden tijdens dewelke het organisme uitrust.

    Een uitputtende krachttoer

    Alleen hebben wij mensen de legkip als het ware “omgebouwd” en opgefokt tot een legmachine. Als je de voedingswaarde en de grondstoffen beschouwt waaruit zo’n kippenei bestaat, dan is het voor zo’n frèle vogel elke dag een enorme, uitputtende krachttoer om zo’n ei uit haar lichaam te laten komen. Denk alleen al aan de grote hoeveelheid eiwitten, vetten en mineralen (zoals de calcium in de eierschaal) waaruit zo’n ei bestaat.

    Mochten we dan als mens tenminste nog een minimum aan dankbaarheid betonen laat staan voelen, voor de gift van zo’n ei … Maar neen. De gemiddelde legkip, zeg maar: legmachine, slijt haar ellendige bestaan in de hel van een intensieve kippenhouderij (een legbatterij).

    Ethisch en ecologisch onverantwoord

    Daar zit ze dan, samengepropt tussen lotgenoten op een minieme oppervlakte, in de stank van uitwerpselen en het lawaai, terwijl het kunstlicht nooit uitgaat. Ze heeft geen enkele vrijheid of ruimte om normaal kippengedrag te vertonen, zoals het uitslaan van haar vleugels of het nemen van stofbaden in zand.

    Na ongeveer anderhalf jaar stuurt men haar onverbiddelijk naar het slachthuis, waar een brutaal einde aan haar leven wordt gemaakt. En dat terwijl een kip normaal gezien tot 18 jaar lang kan leven. Dat klopt ethisch gesproken helemaal niet. Een levend wezen dat gedegradeerd wordt tot minder dan een productiemachine.

    Wie heeft nu nog zin in een eitje? Ik alvast niet meer.

    Wie enkel oog heeft voor cijfers, zal nog steeds moeten toegeven dat de milieu-impact van de kippenhouderij nog altijd een heel stuk zwaarder is dan de productie van plantaardige eiwitbronnen. Denk bijvoorbeeld aan bonen.

    Fork Ranger en het koele cijfermateriaal

    Wat wel klopt, is dat de ecologische voetafdruk (waterverbruik, energieverbruik, CO2-uitstoot) van kippenteelt veel lager uitvalt dan die van de runderteelt. Dus, voor wie niet wenst te stoppen met vlees maar wel overweegt om vlees te minderen: gooi dat rundsvlees aan de kant en eet bij voorkeur kip in plaats van rund of andere herkauwende zoogdieren zoals schaap, buffel of geit.

    Een interessante bron van informatie over de milieu-impact van vlees en andere dierlijke producten minderen vind je bij Fork Ranger. Die hebben een website, een app en een aantal meertalige publicaties zoals een kookboek en een seizoenskalender. Die jongens en meisjes trekken zich echter geen ene moer aan van dierenwelzijn. Ze zijn gewoon koele cijferaars. Toch helpen om bepaalde dingen in hun juiste perspectief te zien en foute mythes te ontkrachten. Daardoor helpt hun visie ook om mensen over de streep te halen en zo het vleesverbruik naar beneden te krijgen. Alle stappen helpen.